Η Capcom έφτιαξε το Resident Evil Requiem για τους fans και όχι για όλους. Και γι’ αυτό ακριβώς είναι εξαιρετικό.

Πρώτες Εντυπώσεις

Από τα trailers και τις παρουσιάσεις ήμουν σίγουρος ότι θα παίξουμε κάτι καλό. Πίστευα θα ήταν μια πολύ δυνατή εμπειρία με δύο πρωταγωνιστές, με δύο κάμερες, όλα έδειχναν πολύ καλά.

Αλλά τελικά παίξαμε κάτι όχι απλά καλό, αλλά φανταστικό. Δεν περίμενα να με απορροφήσει τόσο πολύ. Χαρακτηριστικά θυμάμαι στα πρώτα 10 λεπτά να κλωτσάει η Grace έναν τενεκέ και να ακούγεται λες και είναι σπίτι μου. Ή όταν πυροβόλησα την πρώτη φορά και έκανα reload άκουσα τον κάλυκα να πέφτει σε μέταλλο λες και ήταν δίπλα μου. Σοκαριστικός ήχος.

Φτιαγμένο από Fans για Fans

Το Resident Evil Requiem ήταν τόσο καλό που με έκανε να σκεφτώ την κατάσταση στην οποία βρίσκονται πολλά αγαπημένα franchise.

Τελείωσα ολόκληρο το παιχνίδι σε livestream και εκεί μπορείς να δεις πώς το παιχνίδι μου έδινε ευχαρίστηση σχεδόν σε κάθε στιγμή. Ήταν ειλικρινές, ήταν καθαρό, φάνηκε ότι είναι φτιαγμένο από fans για τους fans.

Τι θέλω να πω με αυτό; Καθ’ όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού δεν θα δεις ούτε μία στιγμή το παιχνίδι να σου εξηγεί τι έγινε στα προηγούμενα games. Σου λέει ξεκάθαρα αν θες να μάθεις, πήγαινε παίξε τα προηγούμενα. Πράγμα που σπανίζει πλέον και δείχνει πόσο σέβεται ο developer το κοινό του.

Σε μια εποχή που όλοι φτιάχνουν παιχνίδια για όλους, ξεχνώντας τους fans που έφεραν το franchise στο σημείο που είναι σήμερα, βλέπουμε εδώ το αντίθετο. Πλέον, καλώς ή κακώς, όλα τα games είναι κοινωνικές εμπειρίες. Όλοι ανεβάζουν στιγμιότυπα, memes, reviews, guides σε όλες τις social platforms. Αυτό σημαίνει ότι δεν χρειάζεται καν να προσπαθούν να κάνουν όλα τα παιχνίδια για όλους οι fans οι ίδιοι που σε έφεραν εδώ, αυτοί θα σε πάνε και παραπέρα, φέρνοντας αυτόματα νέο κόσμο στο franchise.

Ένα καλό παιχνίδι με καλό marketing θα εκτοξευθεί. Ένα κακό παιχνίδι με καλό marketing απλά θα θαφτεί γρήγορα. Το word of mouth είναι ακόμα εδώ και πιο δυνατό από ποτέ. Δεν με πιστεύεις; Πήγαινε δες το φαινόμενο Elden Ring που έγινε τόσο viral για τόσους πολλούς μήνες και συνέχεια βλέπεις τα ίδια σχόλια να ρωτάνε “that’s cool, game name?”

Η Ιστορία της Capcom

Ο παραγωγός Jun Takeuchi, μετά τις παταγώδεις αποτυχίες του Resident Evil 5 και ειδικά του 6, σήκωσε ανάστημα και αντιστάθηκε στην ομάδα marketing που πίεζε το studio να κυνηγάει συνεχώς τα τελευταία trends. Ο Takeuchi χρησιμοποίησε την παλαιότητά του στο studio και μπλόκαρε όλες τις εντολές για live service. Πήρε έλεγχο, έβαλε τον Koshi Nakanishi ως διευθυντή με την αυστηρή αποστολή να μειώσει το εύρος του παιχνιδιού, να αφαιρέσει την υπερβολική δράση, να μεταβεί σε πρώτο πρόσωπο και να επιστρέψει εξ ολοκλήρου στο survival horror.

Για να καταστεί εφικτή αυτή η αλλαγή, η διοίκηση της Capcom ενέκρινε τη δημιουργία της ιδιόκτητης μηχανής γραφικών RE Engine. Αυτό επέτρεψε στην ομάδα να επιτύχει φωτορεαλισμό με αποτελεσματικό τρόπο, μειώνοντας το κόστος ανάπτυξης και ελαχιστοποιώντας τον οικονομικό κίνδυνο.

Το μήνυμά μου στους developers: πάρτε το παράδειγμα της Capcom. Επενδύστε στην αγάπη των fans προς το franchise σας. Αυτοί ήταν εκεί από την αρχή, αυτοί είναι εκεί και μετά από 10, 20, 30 και βάλε χρόνια. Επενδύστε στους ανθρώπους σας, στο ταλέντο σας, βάλτε μακροπρόθεσμους στόχους, σταματήστε να κυνηγάτε trends και θα κερδίσετε. Έχει ήδη αποδειχθεί πολλές φορές ότι αυτή είναι η πιο κερδοφόρα στρατηγική.

Γραφικά και Τεχνική Απόδοση

Από το πρώτο λεπτό σε καθηλώνει εμφανισιακά. Εγώ το έπαιξα σε PC με RTX 4090, όλα τέρμα και Path Tracing ενεργοποιημένο. Τεχνικά άρτιο, με πολύ καλά FPS και γενικά εξαιρετικό performance δεν είχα drops ούτε για δευτερόλεπτο. Από ό,τι είδα, έτρεχε και σε πιο αδύναμα PC πολύ καλά. Στο PS5 και ειδικά στο PS5 Pro με το νέο PSSR 2 έριχνε σαγόνια, αλλά το μαγικό ήταν οι αναφορές απόδοσης στο Switch 2 πραγματικά πολύ τίμιο.

Ήχος και Voice Acting

Μόλις παθαίνεις το σοκ με τα γραφικά, την ατμόσφαιρα, το art direction και το mood, σου σκάνε στα αυτιά όλοι οι ήχοι. Οι διάλογοι, η μουσική και η έλλειψη αυτής όταν χρειαζόταν ήταν όλα τόσο προσεκτικά σχεδιασμένα.

Το highlight όμως ήταν οι φωνές, δηλαδή οι ηθοποιοί οι ίδιοι. Όλοι ένας και ένας. Το voice acting ήταν ακραίο ειδικά η Grace έδωσε πολύ πόνο με την ερμηνεία της. Ανατριχιαστική. Πιστεύω θα είναι σίγουρα υποψήφια στην κατηγορία της στα Game Awards φέτος.

Gameplay

Από άποψη gameplay, ήταν η καλύτερη απόφαση να βάλουν την Grace σε πρώτο πρόσωπο και τον Leon σε τρίτο. Μπράβο που βάλανε και τις επιλογές να παίξει ο καθένας όπως θέλει εγώ ακολούθησα τον τρόπο που προτείνουν οι developers. Απόλαυσα κάθε στιγμή της Grace, αλλά και του Leon. Δεν μπορώ πραγματικά να επιλέξω ποιο ήταν το αγαπημένο μου.

Δεν θέλω να σταθώ πολύ στους χαρακτήρες λόγω spoilers, αλλά θα πω ότι λάτρεψα την Grace που παρόλο τον τεράστιο φόβο της προχωράει γενναία μπροστά χωρίς να τα παρατάει. Και ο Leon, πλέον πιο έμπειρος και ώριμος, μας δίνει περισσότερο από αυτό που ξέραμε και αγαπήσαμε.

Pacing και Διάρκεια

Ο ρυθμός του παιχνιδιού ήταν εξαιρετικός. Πραγματικά δεν βαρέθηκα ούτε δευτερόλεπτο, δεν με κούρασε καθόλου και τελείωσα το παιχνίδι θέλοντας κι άλλο.

Και αυτό είναι μια καλή πάσα να μιλήσουμε για τον ελέφαντα στο δωμάτιο η διάρκεια. Μου πήρε λίγο πάνω από 10 ώρες, χωρίς να βιάζομαι καθόλου. Οι περισσότεροι λένε ότι είναι πολύ λίγες. Εγώ θα πω μια μη δημοφιλή άποψη: για μένα ήταν όσο έπρεπε να είναι.

Σκεφτείτε μπορεί να διαφωνούμε στη διάρκεια, αλλά συμφωνούμε όλοι ομόφωνα στο 100% ότι θέλαμε κι άλλο. Δεν λέει αυτό από μόνο του πολλά; Τροφή για σκέψη.

Παραπονάκια

Τα παραπονάκια εμφανίστηκαν κατά την άφιξή μας στην Raccoon City. Δεν μπορώ να πω ακριβώς τι και πώς λόγω spoilers, αλλά θα πω ότι θα προτιμούσα την πόλη βυθισμένη στο σκοτάδι με βροχή, λάσπη παντού, να ακούς τις στάλες να χτυπάνε στα σίδερα και στο βάθος ήχους από τα ζόμπι. Η εμπειρία με την Grace ήταν πολύ πιο συνεπής καθ’ όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού σε σχέση με τον Leon στο δεύτερο μισό.

Επίσης θα σκάσω αν δεν το πω ένα σημείο δεν μου άρεσε πολύ. Έντομα. Αν παίξεις θα καταλάβεις ακριβώς τι εννοώ. Αν κατάλαβες, γράψε μου στα σχόλια του video.

Για Ποιον Είναι το Resident Evil Requiem;

Το Requiem είναι must play για τους fans της σειράς, αλλά και για όσους έχουν παίξει κάποια από αυτά και τους άρεσαν. Για όσους δεν έχουν παίξει όπως είπα, δεν κρατάει το χεράκι σου, ούτε σου εξηγεί τι έγινε στα προηγούμενα. Πολλοί θα σου έλεγαν παίξε τα παλιά πρώτα. Εγώ θα σου πω: μπες χύμα σε αυτό, άσε να σου δημιουργηθούν απορίες και λύσε τις παίζοντας τα υπόλοιπα παιχνίδια.

Ετυμηγορία

Δεν βάζω βαθμολογίες, αλλά από μένα είναι ένα τεράστιο ΝΑΙ. Ειδικά αν το βρεις φθηνότερα, πάρ’ το.

🟣 MYSTA APPROVED

Η Capcom μας έδωσε κωδικό για να παίξουμε το παιχνίδι μία εβδομάδα νωρίτερα, αλλά αποφάσισα να το δούμε παρέα την ημέρα κυκλοφορίας. Δεν πληρώνομαι από την εταιρεία για αυτό το review όλες οι απόψεις είναι 100% δικές μου και δεν περνάνε από έγκριση. Θα συνεχίσω να είμαι ανεξάρτητος μέχρι να σβήσει ο ήλιος!

Wuchang: Fallen Feathers Review – Αξίζει τον Χρόνο σας;

Πριν από καιρό είδαμε μαζί τα πρώτα λεπτά του Wuchang και σήμερα, μετά από 33 ώρες παιχνιδιού, είμαι έτοιμος να μοιραστώ την ολοκληρωμένη μου άποψη χωρίς spoilers.

Το Wuchang: Fallen Feathers μπορεί οπτικά να θυμίζει το Black Myth: Wukong, αλλά στην πραγματικότητα είναι ένα καθαρόαιμο Soulslike με τη δική του ταυτότητα και αρκετές βελτιώσεις στην ποιότητα ζωής (Quality of Life) του παίκτη.

Η Ιστορία: Αναζητώντας τη Λύτρωση

Η πλοκή ακολουθεί την Wuchang, μια πειρατίνα που μετά τον χαμό της αδελφής της, Bai Yu, επιστρέφει στο Shu αναζητώντας τρόπο να την αναστήσει. Εκεί προσβάλλεται από τη νόσο “Feathering”, χάνει τη μνήμη της και ξεκινά ένα ταξίδι για να βρει θεραπεία.

Για τα δικά μου γούστα, η ιστορία ήταν μάλλον αδιάφορη. Δεν είναι κακή, αλλά δεν καταφέρνει να σε κρατήσει ή να ξεχωρίσει.

Gameplay: Η Ουσία του Παιχνιδιού

Εδώ βρίσκεται το “ζουμί” του τίτλου. Η μάχη είναι εξαιρετικά καλοδουλεμένη, ειδικά για μια ομάδα που δοκιμάζεται πρώτη φορά σε αυτό το είδος.

• Σύστημα Μάχης: Σε αντίθεση με το Sekiro που απαιτεί perfect parry, το Wuchang εστιάζει στο Dodge. Το παιχνίδι σε ενθαρρύνει να κινείσαι στον χώρο και να χτυπάς από πίσω για να γεμίσεις το stagger των εχθρών. Το Perfect Dodge γεμίζει το “Skyborn Might”, επιτρέποντας τη χρήση skills και μαγειών.

• Όπλα & Skills: Υπάρχουν 5 τύποι όπλων (Longsword, Dual Blades, Spears, Axes, One-handed Swords), το καθένα με το δικό του ξεχωριστό Skill Tree. Για παράδειγμα, τα Axes προσφέρουν περισσότερο Health (tank build), ενώ τα Dual Blades περισσότερο Stamina.

• Quality of Life: Το μεγαλύτερο θετικό είναι το Δωρεάν Respec. Μπορείς ανά πάσα στιγμή να αλλάξεις τα skills σου, κάτι που ενθαρρύνει τον πειραματισμό και την προσαρμογή σε κάθε boss fight.

Ο Μηχανισμός Madness

Το Madness Meter γεμίζει όταν σκοτώνεις ανθρώπους και αδειάζει με τέρατα ή αντικείμενα. Όταν γεμίσει, κάνεις περισσότερο damage αλλά δέχεσαι και περισσότερο.

• Η Τιμωρία: Αν πεθάνεις με γεμάτο Madness, χάνεις όλα τα souls και πρέπει να αντιμετωπίσεις ένα δαίμονα με τη μορφή σου (που έχει τα όπλα και τα skills σου) για να τα πάρεις πίσω. Είναι μια ενδιαφέρουσα προσθήκη που δίνει χαρακτήρα στο παιχνίδι.

Τι Με Χάλασε (Τα Αρνητικά)

Δυστυχώς, υπάρχουν δύο στοιχεία στα animations που χτυπάνε άσχημα:

1. Heal: Η κίνηση γιατρειάς είναι απελπιστικά αργή (θυμίζει Dark Souls 2).

2. Knockdown: Όταν ο χαρακτήρας πέφτει κάτω, αργεί υπερβολικά να σηκωθεί και δεν έχει καθόλου iframes, κάνοντας την κατάσταση εκνευριστική χωρίς λόγο.

Επίσης, η ποικιλία των εχθρών είναι μικρή (5-10 τύποι σε όλο το παιχνίδι), ενώ τα Bosses, αν και καλοσχεδιασμένα, δεν είναι αξιομνημόνευτα.

Γραφικά, Ήχος & Τεχνικός Τομέας

• Οπτικά: Το Art Style είναι πανέμορφο, αποδίδοντας εξαιρετικά την κινεζική αρχιτεκτονική και τα τοπία.

• Ήχος: Πολύ καλό sound design, αλλά η μουσική είναι μέτρια έως αδιάφορη.

• Performance: Στο δικό μου σύστημα (RTX 4090) έτρεξε άψογα. Ωστόσο, υπάρχουν πολλές αναφορές για προβλήματα σε μεσαία συστήματα. Η θέση μου είναι σταθερή: Είμαι κατά της κυκλοφορίας παιχνιδιών που δεν είναι σωστά optimized. Πληρώνουμε ολόκληρο το ποσό και απαιτούμε ολοκληρωμένο προϊόν, όχι patches εκ των υστέρων.

Τελική Ετυμηγορία: 7.5/10

Το Wuchang: Fallen Feathers είναι σαν ένα καλό πιτόγυρο. Δεν είναι κάτι καινούργιο ή gourmet, αλλά είναι κάτι που ξέρεις, αγαπάς και απολαμβάνεις.

Στα 50 ευρώ, είναι μια τίμια Value for Money πρόταση. Αν είσαι λάτρης των Soulslike, θα περάσεις καλά. Δεν είναι “Must Play”, αλλά είναι μια αξιόλογη προσπάθεια που αξίζει την προσοχή σου, ειδικά σε κάποια έκπτωση.

Αν θέλετε να δείτε το πλήρες Walkthrough, τσεκάρετε το Playlist στο κανάλι. Τα λέμε στο επόμενο!

Game On, Mysta

Metal Gear Solid Delta

Αξίζει το Remake τον Χρόνο σας; (Review)

Το Metal Gear Solid Δ είναι το Remake του θρυλικού Metal Gear Solid 3: Snake Eater. Ως μεγάλος φαν της σειράς (ειδικά των MGS 1 και 3), περίμενα με αγωνία να δω τι θα παραδώσει η Konami. Το έπαιξα ολόκληρο σε livestream και το ευχαριστήθηκα! Αυτό το review απευθύνεται τόσο στους παλιούς όσο και στους νέους παίκτες.

1. Το Remake: Πιστότητα και Βελτιώσεις

Το Remake είναι μια κυριολεκτική, 1 προς 1 μεταφορά του αυθεντικού, εμπλουτισμένη με καλύτερα γραφικά και μερικές βελτιώσεις στον χειρισμό και την κάμερα.

Βασικές Αλλαγές

• Γραφικά: Σημαντικά αναβαθμισμένα.
• Κάμερα & Χειρισμός: Βελτιώσεις που προσφέρουν μια πιο immersive εμπειρία.
• Προσαρμογή: Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε φίλτρα και ρυθμίσεις για να φέρετε την εμπειρία κοντά στο αυθεντικό MGS 3.
• Μοντέλα Χαρακτήρων: Τα νέα μοντέλα, ιδίως του Snake, είναι άρτια και πιστά στο πνεύμα του πρωτότυπου.

2. Ιστορία & Setting

Η ιστορία διαδραματίζεται το 1964, στην καρδιά του Ψυχρού Πολέμου, και είναι το πρώτο χρονολογικά παιχνίδι της σειράς.

Ο πράκτορας Naked Snake αναλαμβάνει μια επικίνδυνη αποστολή στη σοβιετική ζούγκλα. Η πλοκή είναι απόλυτος σινεμάς, γεμάτη πίστη, προδοσία και θυσία.

Τα boss fights με τη διμοιρία Cobra ήταν έπος και αποτελούν το καλύτερο σημείο της σειράς όσον αφορά την ιστορία και τους χαρακτήρες.

Σειρά Χρονολόγησης

Για όσους θέλουν να παίξουν τη σειρά με τη σωστή χρονολογική σειρά:

1. Metal Gear Solid 3: Snake Eater (Δ Remake)
2. Metal Gear Solid: Peace Walker
3. Metal Gear Solid V: Ground Zeroes
4. Metal Gear Solid V: The Phantom Pain
5. Metal Gear Solid (1)
6. Metal Gear Solid 2: Sons of Liberty
7. Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots

3. Gameplay

Οι μηχανισμοί έχουν μείνει πιστοί στο αυθεντικό. Το stealth είναι απολαυστικό, και η μάχη είναι εξίσου καλή, με ποικιλία όπλων και εργαλείων, καθώς και το μαγικό CQC (Close Quarters Combat).

Highlights

• Εξαιρετικό Stealth: Δικαίως ο «πατέρας» του είδους.
• Replayability: Το παιχνίδι σάς ωθεί να το ξαναπαίξετε (π.χ., bonus για non-lethal kills).
• Νέο Στοιχείο: Οι σωματικές ζημιές του Snake παραμένουν ορατές μέχρι το τέλος του παιχνιδιού.

Φαίνεται πόσο μπροστά ήταν ο Kojima από το πόσο καλά κρατήθηκαν οι μηχανισμοί μέχρι και σήμερα.

4. Γραφικά & Ήχος

Η δουλειά είναι εξαιρετική. Τα animations (όπλισμα, reload, κίνηση) έχουν άριστο feedback οπτικά και ηχητικά.

Το sound design και η μουσική είναι φανταστικά. Οι ήχοι και το voice acting έμειναν τα ίδια με το αυθεντικό παιχνίδι, επιβεβαιώνοντας τη διαχρονική τους ποιότητα.

5. Τεχνικός Τομέας: Το Μεγάλο Πρόβλημα

 Κακό Optimization (Unreal Engine 5)

Το παιχνίδι είναι αδικαιολόγητα βαρύ. Ακόμα και σε high-end συστήματα RTX 4090, τα FPS} πέφτουν κάτω από $60.

• Σε κονσόλες, παραδόξως, το απλό PS5 είχε υψηλότερο μέσο όρο FPS από το PS5 Pro.
• Αυτό είναι ξεκάθαρα πρόβλημα του studio, όχι της Unreal Engine.

6. Τελική Ετυμηγορία

Τελικά αξίζει το MGS Δ;

Λόγω νοσταλγίας και του γεγονότος ότι είναι ένας αγαπημένος τίτλος, η απάντηση είναι ένα δαγκωτό ΝΑΙ. Ωστόσο, λόγω της τιμής και του performance, η σύστασή μου είναι:

Συστάσεις

• Υπομονή: Κάντε υπομονή να πέσει η τιμή και να έρθουν τα patches για το performance.
• Τιμή: Η τιμή των €80 είναι υπερβολική. Μια τίμια πρόταση θα ήταν στα €50.
• Αγορά: Αν φτιαχτεί το performance και το βρείτε στα €50 ή κάτω, αγοράστε το άφοβα.

Βαθμολογία Remake

8/10

Μόνο λόγω του προβληματικού Performance.

Αν θες να συζητήσουμε απευθείας θα χαρώ να σε δω στα στριμάκια μας κάθε Τρίτη Πέμπτη και Σάββατο στο Twitch.tv/mystagaming